Home

Lieve allemaal,

Ik ga weer terug naar Zuid-Afrika. Dit keer met als doel vakantie te houden, maar ik zal natuurlijk even een bezoek brengen aan Agape. The Dream Centre is intussen helaas gesloten, maar een aantal oud patienten zal ik ook zeker even opzoeken. Aangezien ik dit keer dus niet met Be More reis, zal ik jullie op de hoogte houden via mijn nieuwe weblog www.florinehoogers.waarbenjij.nu

Liefs

Lieve allemaal,

Ik ben weer terug in Nederland, al bijna een week. Ik geloof niet dat ik ooit zo snel heimwee heb gehad. Ik heb in SA een fantastische tijd gehad, waarin ik zoveel heb geleerd, veel mensen heb leren kennen, veel prachtige plekken heb gezien, zelfstandig ben geworden en mezelf ben tegengekomen.

Ik hoop dat ik een verschil heb kunnen maken in het leven van sommige mensen daar, zij hebben dat zeker bij mij gedaan. Bijzondere mensen heb ik ontmoet, mensen, kinderen, patiënten, die zelf ongelofelijk veel hadden meegemaakt en mij dat wilden toevertrouwen of mij opvingen als ik het moeilijk had. Mensen met een totaal andere cultuur, waarmee ik toch bevriend ben geraakt. Ondanks alle verschillen, die voor beide partijen heel interessant, maar ook een struikelpunt konden zijn.

We zijn weer terug in Kaapstad. Na Knysna zijn we naar Stellenbosch vertrokken, waar we in mijn tot nu toe slechtste backpackers terecht kwamen. Wel een goede reden om erop uit te trekken natuurlijk. Het is een echte studentenstad, overal waar je kijkt zie je studentenhuisvesting, faculteiten, kroegen en studenten. Ik had het iets anders verwacht, maar het was zeker de moeite waard om er te zijn. We zijn een beetje rond gaan lopen, de universiteit gaan bekijken en hebben een paar uurtjes doorgebracht in de botanische tuin bij de universiteit. Als je dat erbij hebt zitten wil je wel studeren! Wat een heerlijk rustgevende plek is dat! ’s Avonds ben ik op stap gegaan met een aantal studenten die ik de avond ervoor had leren kennen. De volgende dag hadden we een wijntoer. Helaas was ik niet zo slim geweest om te ontbijten, dus viel wijn drinken om 11 uur ’s ochtends niet zo heel goed. Na de eerste wijnboerderij heb ik dan ook niet meer dan twee wijnen geprobeerd bij de rest.

Zoals ik al eerder zei: de tijd vliegt voorbij! Over een week moet ik terug naar Nederland en ik kan niet zeggen dat ik er zin in heb. We hebben twee heerlijke dagen in stormsriver gehad. Prachtige natuur, heerlijk weer en een mooie backpackers. We zaten vlakbij het tsitsikamma park, maar aangezien het enorm warm was, hebben we besloten daar neit te gaan wandelen. In plaats daarvan zijn we in het bos vlakbij gaan wandelen, wat ook al erg mooi was. Na een wandeling van twee uur waren we overigens wel kapot en zou een zwembad bij de backpackers fijn zijn geweest, maar het was het waard! Ook heb ik de meest prachtige sterrenhemel gezien daar; 5 vallende sterren in een nacht en de melkweg zien, dat had ik geloof ik nog niet eerder meegemaakt. Gisteren zijn we doorgereisd naar Knysna, waar we nu zitten. Waar Stormsriver nog heel klein en vrij primitief was is Knysna heel ontwikkeld en toeristisch. Ook wel even lekker overigens en heel erg mooi.

Wat gaat de tijd toch enorm snel! We hebben al drie dagen Kaapstad gehad en ook mijn derde bezoek aan Hogsback waar ik al weken naar uitkeek is alweer voorbij. In Kaapstad hebben we het vrij rustig aan gedaan. We hebben eerst een hop-on, hop-off tour gedaan, waarbij we bij green market square zijn uitgestapt om wat te winkelen en ook bij Table Mountain zijn we eruit gegaan om de berg daadwerkelijk op te gaan. We gingen met de kabelbaan, die bleek te draaien tijdens de rit omhoog, zodat iedereen het uitzicht aan alle kanten te zien kreeg. Erg fijn als je hoogtevrees hebt, dan wil je echt het uizicht aan alle kanten zien! Maargoed, ik heb het overleefd. Eenmaal boven was het het dan ook meer dan waard. Ik geloof niet dat ik ooit zover heb kunnen kijken over zee, bergen en stad. Het was ontzettend helder en heerlijk weer, dus het was een goede keuze om naar boven te gaan. Zeker toen we de volgende dag zagen dat er de hele dag een wolk om de berg hing!

Het zit erop, ik heb afscheid genomen van de kids. Hoe hard ik ook heb geprobeerd het voor me uit te duwen (zo laat mogelijk worden opgehaald, zorgen dat we geen boodschappen meer hoeven te doen etc), het kwam er toch van. Ik heb wel een goede laatste dag gehad. Na de lunch (toen ik mijn vorige berichtje schreef) ben ik met Andrew, mama en W., een autistisch, maar heel lief jongetje, een stuk gaan wandelen. Dat vond hij heerlijk! Toen we bij de poort van Agape terug kwamen was hij echter wat minder vrolijk. Hij liet zich op de grond vallen en was met geen stok vooruit te krijgen. We hebben de speciale auntie voor de gehandicapte kindjes erbij gehaald en die heeft hem naar binnen weten te krijgen zonder dat er een hele scene ontstond. Daarna kwamen de kids thuis van school en ben ik met L. een stukje gaan wandelen. Over hem heb ik een paar weblogs eerder volgens mij al wat verteld, dat hij mij zo aansprak.

Het is mijn laatste dag vandaag en over een paar uur moet ik afscheid van de kinderen gaan nemen. Het voelt heel raar en ik probeer me er heel hard tegen te verzetten, maar hoe meer ik dat doe hoe harder het gaat heb ik wel gemerkt. De afgelopen dagen heb ik nog zoveel mogelijk gedaan wat ik wilde doen. Afgelopen weekend ben ik naar the Mantis and Moon geweest, een prachtige backpackers in junglestijl. Ik sliep in een boomhut met open badkamer en uitzicht op de aapjes die tussen de tropische bomen door slingerden. Daar ook een heerlijke dag op het strand doorgebracht.

1. Een aap op het dak, altijd leuk als je na het weekend thuiskomt en 20 apen om je huis vindt!
2. Marcella met A, een jongen die in zijn eentje vanuit Zimbabwe hierheen is gereisd nadat zijn ouders gestorven waren.
3. Ik met A en A
4. Kleine diva
5. Beautymiddagje met de meiden, inclusief maskertjes, make up, bodylotion en kapsalon
5. Presentatie van Bobbi Bear over HIV/AIDS
6. Op het strand in Durban
7. De jongens van Agape die ons gras aan t maaien zijn (de rechter is van Agape, de andere zat er vroeger)
8. A. met mijn laarzen en zonnebril
9. Ik met mijn kapsters en nieuwe kapsel
10. Marteling!
11. K. en ik
12. Mijn nieuwe kapsel
13. Uitzicht bij Kloof! (vlakbij ons huis:D)
14. Ik en de jongens na koken en eten in het vrijwilligershuis
15. L (de jongen waar ik eerder over schreef waar ik me zorgen om maakte) en ik
16. M, A en ik
17. De meiden

Twee weblogberichten heel snel na elkaar, dat doe ik niet zo snel. Maar vandaag hadden we de lifeskill les die we al heel lang wilden, namelijk die van bobbi bear over hiv en aids. Het was echt fantastisch. Heel interactief en met zang en dans en met knuffels werd uitgebeeld wat aids nou precies was, wat je ertegen kon doen, hoe je het kon krijgen etc. De kinderen vonden het erg leuk en hopelijk hebben ze er wat aan. Op een gegeven moment werd er verteld over hiv medicatie en toen begonnen twee meisjes (een tweeling die nog niet zo lang op Agape zitten) te huilen. Ik heb ze naar buiten gebracht en lady Fair, een medewerkster van bobbi bear is met ze meegegaan. Blijkbaar zijn hun ouders aan aids overleden en die meiden hebben dat dus totaal niet verwerkt nog. Ook zag ik duidelijk dat sommige kinderen veel wegkeken tijdens de les, waaruit voor mij wel bleek dat er iets gezegd werd wat ze herkenden.

Ik heb van de week twee keer geprobeerd een weblog te schrijven en elke keer als ie bijna af was viel de computer uit. Dat zorgde voor zoveel frustratie dat even alles van die week eruit kwam. Ik heb er echt even helemaal doorheen gezeten. Een van de crechekindjes blijkt AIDS te hebben, veel hoestende, zieke kinderen, waarmee ik een keer naar het ziekenhuis ben geweest en wat er enorm in hakte. Ik heb dan wel in The Dream Centre gewerkt, maar dit was tien keer zo erg. Mensen lagen er zo beroerd bij in bedden op kamers, op brancards en in de gangen zonder pyjama's dat ik het liefst weer mijn handschoenen had aangetrokken en was gaan helpen. In plaats daarvan werden wij met twee zieke kinderen van de ene balie naar de andere gestuurd om uiteindelijk in de rij voor de dokter te belanden die uit zo'n 40 mensen bestond in een omgeving die je in nederland nergens aantreft. Toen bleek dat de dokter nog maar een half uurtje zou werken en hebben we het opgegeven.

En dan ben je alweer een week bezig! Het is al mijn laatste maandje werken hier en het lijkt met de week, met de dag sneller te gaan! Van de week was het ontzettend warm, dus zijn we twee keer met de jongens gaan zwemmen. Erg leuk, helemaal nu ze echt losgekomen zijn naar mij toe. Daaraan zie ik toch wel hoe goed het is dat ik hier langer zit. Je leert de kinderen beter kennen en andersom natuurlijk ook. Ik werd dan ook heel enthausiast begroep toen ik weer terugkwam op Agape. Ik kreeg veen knuffels en verbaasde reacties: "I thought you left us!!!" . Er zijn echter op het moment heel weinig kinderen op Agape. Er zijn er heel erg veel naar huis ivm de vakantie, dus we moeten ze echt heel erg vermaken nu. Dat zit me zo nu en dan wel een beetje dwars, er zit totaal geen structuur in een dag.

Hoi allemaal,

Even een heel snel berichtje. Ik ben weer terug in Zuid-Afrika. Ondanks een vermoeiende nacht op Johannesburg ging de vlucht prima. Er zijn leuke nieuwe vrijwilligers en het was super om weer op Agape te zijn en nog leuker dat de kinderen ook heel blij waren om ons te zien! Binnenkort een langer berichtje, mijn tijd is bijna op hier!

Liefs.

Ik ben even in Nederland om kerst en oud en nieuw te vieren en het is heel erg vreemd. Na mijn reis heb ik nog 2.5 week gewerkt op Agape en het er echt ontzettend naar mijn zin gehad. Het was lekker weer en we hebben allemaal leuke dingen met de kids gedaan. Zo hebben we twee keer wat kinderen bij ons gehad om te koken, zijn we met 5 meiden pannekoeken gaan bakken en hebben we een stuk of 20 kinderen in ons zwembad gehad. Ook hebben we een kerstviering gehad met alle kinderen, verzorgd door de politie, waarbij voor entertainment, eten en natuurlijk cadeautjes voor iedereen (ook voor ons!) gezorgd was. Dat was ontzettend leuk om mee te maken. Er werd gezongen, gedanst en gebeden en het was totaal anders dan ik gewend ben, maar wel heel intens.

Eindelijk foto's van mijn vakantie!
toelichting:

foto 1 t/m 5: Addo Elephant Park
foto 6 t/m 15: Chintsa
foto 16 t/m 20: Coffee Bay
foto 21 t/m 28: Hogsback
foto 29: uit eten in Jeffrey's Bay
foto 30 en 31: Afscheidsetentje Lisa
foto 32: Port St Johns

Het is alweer even geleden dat ik hier wat schreef. Ik ben ondertussen alweer een week terug van onze reis die in totaal 2.5 week heeft geduurd en het lijkt alweer zo lang geleden allemaal. Na Hogsback zijn we nog doorgereisd naar Chintsa, Coffee Bay en Port St Johns. Stuk voor stuk weer totaal verschillende plekken, maar allemaal even leuk. We hebben een massage gehad, paardgereden, zijn met de ferry (een klein, open bootje) een rivier overgestoken en hebben veel nieuwe mensen ontmoet. Het was een reis om nooit te vergeten en het duurde eigenlijk veel te kort. Ook was het voor mij een heel goede gelegenheid om alles wat ik de afgelopen twee maanden heb meegemaakt eens goed op me te laten inwerken en misschien deels al te verwerken. We hebben dan ook heel veel gelachen met zijn drieen, maar ook gehuild en elkaar gesteund en dat was heel fijn.